Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Een pracht van een carrière voor Jan Leget

,,Wie was Leidens meest succesvolle amateurvoetballer ooit? Ik geef een tip: hij wordt vaak gezien als de beste Leidse voetballer die nooit betaald voetbal heeft gespeeld.” De deelnemers van de pubquiz krabbelen unaniem de naam van Jan Leget op hun blaadje. Ze hebben dan in ieder geval één vraag goed.

Bezien we de erelijst van deze bijna zeventigjarige oud-UVS-er, dan rest ons weinig meer dan eerbiedig de hoed af te nemen. Legendarisch is natuurlijk de race van UVS om het clubkampioenschap van Nederland culminerend in de beslissingswedstrijd tegen DCG. Ruim 22.000 mensen omzoomden het terrein van RCH. Vriend en vijand waren het na afloop over twee zaken eens: UVS had onterecht met 2 – 1 verloren en beste man van het veld was Jan Leget.

Geco artikelbanner
Sepa green artikelbanner
Stadsbrouwhuis Leiden artikel
Knijnenburg artikelbanner

,,Leiden was leeggelopen hoorden we; iedereen wilde erbij zijn. Dat was niet helemaal waar, want onze oefenmeester, Piet Kantebeen, had al een vakantie geboekt. Voor zoiets ging hij echt zijn vakantie niet afzeggen.” (hahaha)
Iets minder bekend is wellicht zijn interlandcarrière. Met het toen nog bestaande Nederlands amateurelftal bereikte hij de finale van het Europees kampioenschap. Daar moest hij door een blessure vanaf de tribune toezien hoe het Nederlandse team verloor. ,,De weg ernaar toe was natuurlijk geweldig. We speelden bijvoorbeeld uit tegen Finland. Dat kende toen geen betaald voetbal en zodoende speelden we in het grootste stadion daar tegen de beste voetballers. Ik sta ook nog ergens op de foto met prins Claus. Wij werden voor een interland aan hem voorgesteld. Het leukst waren de oefenwedstrijden tegen het echte Nederlandse elftal. Welke Leidenaar kan zeggen, dat hij tegen Cruijff, Mulder en Neeskens heeft gestaan?”

Jan leget oude doosLeget moet smakelijk lachen als hij vertelt over George Kessler, de coach van het grote Oranje. ,,Wij werden in het tenue van Polen gehesen en gevraagd zoveel mogelijk “Pools” te spelen. Kun je het voorstellen?” (Mij is niet bekend of hen werd gevraagd net te doen of ze onderling ook zogenaamd Pools wilden spreken, RF),,Ik ben inderdaad een tijdje gestopt met interlandvoetbal. Je kreeg geen vergoeding, dus je moest heel wat inleveren wat betreft gemiste werkdagen. Dat kostte me op een gegeven moment teveel geld. Het stoorde me bovendien, dat op de buitenlandse reizen er nogal wat bobo’s meegingen met onduidelijke functies. Jawel, hun dames gingen ook mee! We zaten ook echt niet in jeugdherbergen of zo; de verzorging was toen ook al uitstekend!

Mijn sterke punten waren denk ik het feit dat ik de ideeën van de oefenmester goed kon vertalen op het veld en het feit dat ik toch wel overwicht had. Ik was niet voor niets aanvoerder denk ik. De jongens accepteerden dat en namen dingen van me aan. Mijn tweebenigheid maakte het voor verdedigers lastig en ik kon de linker- en rechterspits, pardon, dat heette toen links- en rechtsbuiten, de diepte insturen. Denk niet dat die tweebenigheid aanleg was; ik heb uren en uren getraind op mijn zwakke linkerbeen. Apentrots was ik in het begin als ik links een paar mooie passes had gegeven. Naar mijn idee dan. Mijn pa verklaarde echter na afloop hoofdschuddend dat die linkerpoot nog steeds héél matig was. Tja.

,,Ik moest het voetballen op niveau stoppen vanwege een knieblessure. Later bouwde ik nog af in het achtste. Toen we en paar keer kampioen werden kwamen we vanzelfsprekend hoger te voetballen. “Jij bent toch die beroemde Leget?” hoorde ik wel eens en prompt kon ik op schoppen rekenen. Daar zat ik niet op te wachten en stopte definitief. Tegenwoordig ga ik regelmatig naar het zaterdagvoetbal kijken en dan met name naar Katwijk. Ik vermaak me daar prima. Bij UVS kom ik niet veel. Ach, zo lopen die dingen nu eenmaal. Ik kan terugkijken op een hele leuke periode, heb voor mijn leeftijd een puike gezondheid en ben al jaren gelukkig getrouwd. Ik woon hier trouwens ook prachtig aan de rand van Leiderdorp.”

Jan zwijgt en staart weemoedig over de weilanden. Een paar verdwaalde koeien staan tot halverwege hun zwart-witte lijven in de opkomende grondmist te herkauwen. Ganzen vliegen in een V-vorm richting het zuiden en pakken de laatste zonnestralen.