Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Theo Ducaneaux langer verbonden aan Voorschoten’97

Rurh gold artikelbanner
Rumling bouw artikel

ts-voorschotenVoorschoten’97 heeft het contract met Theo Ducaneaux (49) met twee jaar verlengd. Hij blijft tot de zomer van 2015 aan onze club verbonden. Theo is als Technisch Coördinator verantwoordelijk voor de uitvoering van het technisch jeugdbeleidsplan. Een kwalitatief goede jeugdopleiding is een belangrijke prioriteit van Voorschoten’97.

 

Rabobank artikelbanner
Geco artikelbanner
Voorthuijzen artikelbanner
Sport2000 artikelbanner

Theo is afgelopen zomer vol enthousiasme aan de slag gegaan. Het klikt van beide kanten. Veel clubleden zullen al eens met hem gesproken hebben of hem hebben zien rondlopen op ons sportpark. In onderstaand interview vertelt Theo wat meer over zichzelf en over de jeugdopleiding van Voorschoten’97.

 

Theo, je hebt je contract bij Voorschoten’97 met twee jaar verlengd. Waarom?

 

,,Om meerdere redenen. Op de eerste plaats omdat ik vind, dat deze functie alleen effect sorteert en beoordeeld kan worden op basis van meerdere jaren. Daarnaast werk ik met plezier samen met direct betrokkenen (trainers, TCJ), en waarborgen mensen op iets grotere afstand (commissies, vrijwilligers) dat ik me volledig kan bezighouden met echte voetbalzaken. Mijn energie zit louter in positieve en voetbalgerelateerde dingen, echt fijn werken.”

 

Wat kun jij toevoegen aan onze vereniging?

 

,,Enerzijds het optimaliseren van de cohesie binnen de jeugdafdeling. Het bewaken van het beleidsplan, het plannen en leiden van voetbaltechnisch overleg met de selectietrainers, het organiseren van scholing onder beginnende trainers. Anderzijds, en dat past binnen dit verhaal, hoop ik dat mijn vakkennis en ervaring afdoende zijn om van toegevoegde waarde te zijn in dit dynamische proces.”

 

Wij willen zo snel mogelijk nog meer eigen jeugdspelers in de beide eerste elftallen laten spelen. Hoe realistisch is dat?

 

,,Doorstroming hangt primair af van de keuzes van de beleidsbepalers en de hoofdtrainers. Het gras is altijd groener bij de buren. Met een enveloppe met aantrekkelijke inhoud kun je extern altijd beter krijgen. Op het moment dat men met elkaar besluit dit NIET te willen en zich focust op interne talenten, dan is doorstroming realistisch. Jeugd heeft echter tijd nodig. De een staat er op zijn 17e, de ander blijkt op zijn 21 te kunnen aanhaken op 1e elftalniveau. De club moet –indien men voor eigen mensen kiest- dit respecteren, en niet bij een paar nederlagen in paniek raken. Op dit moment hebben we naar mijn inschatting 3 a 4 spelers in zowel de A1 als B1 die het eerste kunnen halen; bij de C kan de spoeling iets dunner uitpakken, terwijl de D1 een team heeft om je vingers bij af te likken. Als je niet extern scout zoals wij, heb je dus binnen deze discussie ook nog te maken met een kwalitatief fluctuerend aanbod.”

 

Vaak krijgen wij te horen dat onze jongste jeugdteams hoog spelen, maar dat het in de bovenbouw minder wordt. Hoe komt dat denk je?

 

,,Het feit, dat de jeugd in de bovenbouw te laag speelt, heeft verschillende oorzaken, waarbij ik overigens niet de kennis heb om over het verleden te oordelen. Allereerst is er de kip en het ei verhaal; spelers vertrekken omdat ze elders hoger willen spelen, terwijl je ze juist moet proberen te behouden om ZELF hoger te gaan spelen. Daarnaast vindt afroming plaats door scouting van andere clubs, en het verliezen van interesse in het spelletje. Voorschotense jeugd groeit in relatieve welvaart op en komt vaak uit een nest waar pa en ma op een hoog niveau onderwijs hebben gevolgd. In die ambiance (in principe natuurlijk een goede zaak) is het aantal afhakers door studie of andere prioriteiten mogelijk groter dan gemiddeld. Indien we er dit jaar in slagen om met de A1 en B1 te promoveren, zou dat een enorme boost kunnen geven. Je behoudt dan je talenten wat makkelijker en verkleint de kloof naar het niveau van de eerste elftallen. Terecht legt de club de prioriteiten bij deze doelstelling.”

 

Zelf kon je ook aardig tegen een balletje trappen, toch?

 

,,Ik kon aardig voetballen, zonder dat ik een natuurtalent was. Ik ben een redelijke voetballer geworden vanwege mijn devotie voor het spel. Het klassieke verhaal van dag en nacht op straat met een bal bezig zijn. Ik heb vijf seizoenen bij twee profclubs gespeeld, Excelsior en SVV. Zonder door te breken in het eerste. Daarna en daarnaast heb ik zo’n 250 wedstrijden gespeeld in standaardteams op 1e,2e,3e en 4e klasse niveau. Bij Rijsoord, Rozenburg, Xerxes za, Lombardijen en DRL. Vandaag de dag speel ik nog steeds met veel plezier bij de veteranen, maar doe dat bij voorkeur in het donker en buiten het zicht van de vaste camera’s.”

 

Bij welke clubs heb je in het verleden gewerkt?

 

,,Ik ben laat het trainersvak ingestapt; ik heb echt tot de laatste snik zelf gespeeld. Inmiddels vermeldt mijn CV dienstverbanden bij Excelsior Rotterdam (D1 en B1), Sportlust’46 (hoofd opleidingen en trainer A1, 3e divisie), Barendrecht (assistent), de KNVB (projectcoördinator), en het hoofdtrainerschap bij SV Lombardijen en Merlijn (beide 3e klasse zaterdag). Momenteel combineer ik mijn werk bij Voorschoten’97 met het hoofdtrainerschap bij UNIO (2e klasse zondag). Voor wie benieuwd is: ik oefen op 24 februari met UNIO op Adegeest tegen Zondag 1.”

 

Tot slot: een echte Voorschotenaar word je pas als je hoog eindigt in de Voetbalquiz van V’97. Doe je mee en hoe is het met je parate kennis?

 

,,Op voorhand zeg ik: stuur die prijs voor het winnen van de quiz maar vast naar mijn huisadres; ik beschik over een encyclopedische kennis van het edele voetbalspel; vermits ik een secondant kan vinden met kennis van het Voorschotense voetbal, daar valt nog een hoop te winnen. Om geen enkel risico te lopen, sluit ik me tijdens de feestdagen op met het jubileumboek van Hans Douw…”

Seven gifts artikel
Koetshuis de burcht artikelbanner