Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Een nieuwe columnist(e)

Geco artikelbanner
Rurh gold artikelbanner

header columnZe heet Sandra, in de voetbalmond San of Sander want op de één of andere manier schijnt ze wel meer mannelijke karaktertrekken te hebben dan alleen een vreselijke voorliefde voor voetbal. Het is haar met de paplepel ingegoten, niet alleen AJAX maar ook rond de salontafel met een bal aan haar voet, links, rechts.

 

Brasserie buitenhuis
Rabobank artikelbanner
Sport2000 artikelbanner
Knijnenburg artikelbanner

Ze is te vroeg geboren, stamt uit de tijd dat meisjes direct schuin werden aangekeken als ze schoorvoetend vertelden dat ze op voetbal zaten maar……ze had ook het geluk een voetbalvader te hebben, die zijn dochter net zo lief leerde voetballen als zijn zoon, gewoon omdat vader snel genoeg in de gaten had dat zij er domweg beter in was dan haar broer.

 

Hij leurde voor haar bij UVS, maar die dachten er niet over met meisjesvoetbal te starten en bij de jongens mee ballen, no way! Bij de groenwitte buren stond de deur wagenwijd open en was er een échte trainer en een écht veld beschikbaar, in plaats van een trapveldje zonder drainage en verlichting.  De liefde voor voetbal is nooit meer weggegaan, ze kan zich beter beheersen met betrekking tot het fanatisme waar ze bijna een jeugdtrauma aan over heeft gehouden. ‘Langs de lijn’ klonk op zondag uit de transistorradio die op de keukentafel stond. Won AJAX dan kreeg ze meer zakgeld en aten ze Woo Ping. Echter bij verlies was het beter zoet te zijn en wijselijk haar mond te houden totdat de eindtune van Studio Sport klonk, anders lag ze voor die tijd al onder de wol. 

 

 47 jaar is ze ondertussen, nog steeds wekelijks trainende met de veterinnen en hoewel het soms voor plaatsvervangende schaamte zorgt en ze nooit openlijk ventileert dat er weer een 7×7 toernooi door de KNVB voor ‘oude dames’ wordt georganiseerd waar ze met haar voetbalvriendinnen aan meedoet.  Ze houdt van het spelletje, ze houdt van de mensen die voor voetbal leven en ze houdt van de clubs in de omgeving , gewoon omdat haar hart meer kamers heeft en er niet alleen ruimte is voor Meerburg maar ook voor Lugdunum, UVS, RCL, Roodenburg, GHC, Leidse Boys én Ter Leede.

 

Dat maakt haar geen verenigingssloerie, ze leeft in de veronderstelling dat sport verbroederd en sluit graag meerdere clubs in haar hart. Nadat ze in 1991 had afgezworen nooit meer iets met senioren te maken te willen hebben en zich volledig stortte op de jongste voetballertjes op de velden in de regio, is ze nu voor het 5e seizoen actief bij vv Meerburg als teammanager van het 1e en 2e elftal. Het bevalt haar goed, ze gelooft niet in sprookjes maar heeft er de afgelopen jaren een paar zien uitkomen. 5 Prijzen in twee seizoenen met 2 selectie-elftallen én een fonkelnieuw complex. Haar werkzaamheden zijn vanzelfsprekend, lijkt, want nog steeds heerst er een gedachtegang dat alleen mannen verstand kunnen hebben van voetbal en okay, een verzorger kan best een vrouw zijn maar een vrouwelijke teammanager blijft soms voor hilarische momenten zorgen.   

 

Zo is het reuze makkelijk een trainingskamp te organiseren, ieder hotel denkt namelijk dat ze met een dameselftal komt. Daaf van de Leidse rederij vindt het geen enkel probleem om een kampioensteam door de Leidse grachten te varen, maar is zichtbaar teleurgesteld als hij met 25 mannen in plaats van de verwachte dames aan boord zit. Nog steeds treft ze met regelmaat voorzitters in de bestuurskamer van de tegenpartij die haar verwijzen naar driehoog-achter of haar direct vragen of ze wel weet wat buitenspel is. Zelf is ze er al zo aan gewend dat er weleens een foutje insluipt, zo ook vorige week. Freezing was het, maar gevoetbald moest er worden, en zoeken naar een tegenstander hoefde ze niet eens. Ook een scheidsrechter was snel gevonden, die stelde zelfs voor zijn eigen grensrechters mee te nemen. Gaaf, zei ze, Ik overleg het even met de tegenpartij. Ze appte in rap tempo: ‘Dennis, hebben jullie bezwaar tegen een trio?’, klik..verzonden. Oh nee hè, heel snel, hoe blond kun je zijn San! Dennis, dit klinkt heel gek uit de mond van een vrouwelijke teammanager,  voor alle duidelijkheid: ik bedoel een arbitraal trio!’.

 

Ze is er ondertussen ook wel uit: ze maakt ’s ochtends een pukkel op haar kin voordat ze op haar bezem naar de school vliegt waar ze werkt en waar niemand ooit van begrijpt dat ze heil ziet in haar meer dan bruisende leerlingen, ze rijdt in een auto van haar eigen bouwjaar, is teammanager bij een herenselectie en het is dat ze slecht kan liegen, want het zou echt gemakkelijker zijn om te zeggen dat ze caissière is bij de buurtsuper, in een KIA Pikanto rijdt(lekker 7 jaar garantie) én korfbaltrainster is……….

REM artikelbanner
Slingerland artikelbanner

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het privacy beleid Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk te bieden. Als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. In ons privacy beleid staat exact wat met de gegevens gebeurt.

Sluiten