Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Constancia (V’97,za): ,, Soms moet je een bal de tribune in rossen”

Brasserie Park
Brasserie VIS artikelbanner

Het is even wennen voor Shemiel Constancia: behoorde hij – waar hij ook speelde – altijd tot de jongeren van de selectie, tegenwoordig gaat de Voorschoten-spits door het leven als routinier. En dat verandert toch wel iets aan zijn positie aan de groep. ,,Er wordt toch wel iets anders naar je gekeken.’’

Eén en ander komt niet alleen doordat Constancia de magische grens van dertig heeft bereikt, maar heeft evenzeer te maken met het feit dat hij daar in de jonge ploeg van Marcel de Hoogt vrijwel alleen in staat. ,,Alleen Bilal Karasahin is van mijn leeftijd, de rest is een stuk jonger. Een gevolg van de flinke verjongingskuur die de selectie de afgelopen jaren noodgedwongen heeft ondergaan.’’

Daarmee doelt de Leidenaar op de armlastige positie van de club, een erfenis van een ouder bestuur. Bij een boekhoudcontrole liep Voorschoten ’97 enkele jaren tegen de lamp. Een flinke schuld kwam aan het licht en het was slechts te danken aan de gemeente Voorschoten, die garant wilde staan voor een lening, dat er met de belastingdienst geschikt kon worden en de club – met ruim vijftienhonderd leden de zesde van Nederland, nog zonder de bijna vierhonderd atleten meegerekend – niet echt aan de rand van de afgrond kwam te bungelen. De komende jaren moet er echter nog stevig afgelost worden, waardoor de financiële daadkracht van de club er behoorlijk op achteruit is gegaan en er een flinke hap uit het (spelers)budget van de zaterdagselectie is genomen. De sportieve ambities staan even op een lager pitje, financieel gezond worden staat voorop.

Rabobank artikelbanner
Geco artikelbanner
Voorthuijzen artikelbanner
Sport2000 artikelbanner

En dus mikt Voorschoten ’97, dat twee seizoenen geleden uit de hoofdklasse degradeerde, tegenwoordig meer op de eigen jeugd en worden van buitenaf vooral jonge talenten naar Adegeest gehaald. Constancia juicht die ontwikkeling alleen maar toe. ,,Ik ben met een team met alleen maar broodvoetballers in de middenmoot van de eerste klasse geëindigd en met dit elftal kwamen we daar vorig seizoen ook aardig bij in de buurt. Ik hoor vaak dat we een moeizaam jaar hebben gehad, omdat we ons pas op de slotdag helemaal veilig speelden. Maar we eindigden ook op maar vier puntjes van de nummer vijf. Het zag gewoon allemaal heel dicht bij elkaar. Persoonlijk vind ik deze manier van werken veel leuker. Voorheen werd er iedere zomer een blik nieuwe spelers opengetrokken en gingen er ook evenveel weer weg. Nu kunnen we de groep hopelijk langer bij elkaar houden en echt aan een team bouwen. Bovendien krijg je zo ook meer spelers met binding met de club. Jongens die op donderdagavond en zaterdag na de wedstrijd langer in de kantine blijven. Gezelligheid, dat is voor mij ook altijd een belangrijk aspect van het voetbal geweest. Af en toe met elkaar op stap gaan na een wedstrijd: hoort erbij toch.’’

De sterke Shemiel Constancia op archieffoto in seizoen '13-'14

De sterke Shemiel Constancia op archieffoto in seizoen ’13-’14

Constancia, wiens jongere broer Remy bij Alphense Boys voetbalt, is bezig aan zijn derde periode op Adegeest. Hij voetbalde in zijn jeugdjaren bij Docos, stapte in de A-junioren over naar Voorschoten, speelde daarna twee seizoenen voor de zondagtak, maakte de overgang naar zaterdagselectie, ging naar UVS, kwam weer terug, maakte nog een uitstapje naar RKAVV en keerde vorig seizoen opnieuw terug op het oude nest. ,,Dit is toch wel echt mijn cluppie geworden. Ik zie mezelf ook niet zo snel meer vertrekken, die tijd is geweest. Of er moet echt nog iets mooi voorbij komen. Ik ben natuurlijk ook niet de allerjongste meer. Al voel ik me zeker geen mentor of zo. Zo zien de jongens me ook niet. Ik ben ook absoluut geen leiderstype, dat zit niet in me. Ambieer ik ook helemaal niet. Laat mij maar lekker voetballen joh. Neemt niet weg dat ik wel eens met jongere jongens praat over voetbalsituaties of dat ze dingen aan mij vragen. Ik heb natuurlijk wel de ervaring op dit niveau en er in die zin wel wat meer van me verwacht mag worden.’’

Dat is hard nodig ook, want Constancia merkt dat er genoeg potentie in het elftal zit, maar dat het aan gogme ontbeerd. ,,Jong staat voor grillig en dat merk je bij ons heel sterk. We hebben een voetballende ploeg en dat is heerlijk. Ik zou het niet anders willen. Maar je kunt niet altijd alles voetballend oplossen. Soms moet je ook wel eens een bal de tribune in rossen. Zo’n type missen wij. Een leider, iemand die de lijnen uitzet en die momenten in een wedstrijd herkent. Een jongen als Roberto Escudero, die vorig seizoen nog bij ons in de selectie zat, maar bijna het hele jaar geblesseerd was en nu bij GHC zit. Die kent het klappen van de zweep wel.’’

Voorschoten ’97 kende inmiddels een valse competitiestart in 1B, waar het regiogenoten GHC en Valken ’68 tegenkomt. Op bezoek bij het gepromoveerde HVC ’10, uit Hoek van Holland, gingen Constancia en de zijnen met 2-0 onderuit. Toch weigert de aanvaller te wanhopen. ,,Ik denk dat we met dit elftal in de top-5 moeten kunnen eindigen en mee moeten kunnen doen om een periode. Voetballend zit het wel goed, maar soms worden ook andere dingen gevraagd in een wedstrijd. Als we sneller leren van onze fouten dan vorig seizoen, heb ik er alle vertrouwen in.’’

 

Slingerland artikelbanner
Koetshuis de burcht artikelbanner

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het privacy beleid Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk te bieden. Als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. In ons privacy beleid staat exact wat met de gegevens gebeurt.

Sluiten