Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

‘Beul van Voorschoten’ is weer thuis

Duke of Oz artikel
Brasserie VIS artikelbanner

Alsof het zo moest zijn: uitgerekend de man die jarenlang het groengeel droeg en een aanzienlijk aandeel in het kampioenschap van 2012 had, ontpopte zich op de slotdag van de competitie tot de beul van zijn ‘grote liefde’. In het onwennig aanvoelende shirt van Wilhelmus schoot Mike Nikic de zondagtak van Voorschoten ’97 eigenhandig terug naar de derde klasse.

Zondag 11 mei 2014. Het is een dag waaraan de aalvlugge buitenspeler liever niet herinnerd wordt. In 2C staat een pikant affiche op de agenda. Voorschoten ’97 vecht op bezoek bij Wilhelmus voor zijn laatste kans. Bij winst in Voorburg en een nederlaag van concurrent RKDEO bij het reeds gekelderde Teylingen eindigen die twee ploegen gelijk en moet een beslissingswedstrijd op neutraal terrein bepalen wie rechtstreeks degradeert en wie het vege lijf via de nacompetitie dient te redden. Saillant detail: bij Wilhelmus zit Stefan Luykx, de man die Voorschoten twee seizoenen eerder naar de titel loodste, als trainer op de bank en is Nikic, topscorer in dat successeizoen, basisspeler. De ontknoping is dramatisch, met de sympathieke Serviër in een hoofdrol. De thuisploeg walst in de beginfase over de verlamd ogende bezoekers heen. Al snel prikt Nikic met een puntertje de openingstreffer binnen en met twee puntgave assists staat hij aan de basis van de definitieve teloorgang van zijn oud-ploeggenoten. Binnen 20 minuten staat er een 3-0 stand op het scorebord. Voorschoten geeft zich echter nog niet gewonnen en knokt zich terug naar 3-3. Kan het dan toch nog?

Mike Nikic

Sepa green artikelbanner
Brasserie buitenhuis
Rabobank artikelbanner
Sport2000 artikelbanner

Een kwartier voor tijd neemt Wilhelmus echter een nieuwe voorsprong, waar Nikic opnieuw aan de basis van staat. Vlak daarna krijgt hij, in wat zijn laatste wedstrijd in Voorburgse dienst is, een publiekswissel. Voorschoten komt de klap niet meer te boven. Eén schrale troost: in Sassenheim staat RKDEO nog altijd met 0-1 voor. Na het laatste fluitsignaal dringt echter een bizar bericht door. In de ultieme slotfase heeft Teylingen toch nog twee keer weten te scoren. ,,Na afloop was de stemming in onze kleedkamer prima. We hadden het seizoen goed afgesloten en mijn teamgenoten waren opgelaten. Ik zat echter met mijn hoofd meer in ‘die andere kleedkamer’. Ik wist hoe mijn vrienden zich voelden. Nee, blij kon ik niet zijn. Integendeel.’’

Zeker ook omdat Nikic dan al weet dat hij volgend seizoen weer op Adegeest te bewonderen zal zijn. Een treetje lager dus. Daar begint de goaltjesdief aan zijn derde Voorschotense dienstverband. ,,Ik ben hier in 2001 gekomen en voelde me vanaf dag één thuis. Maar niet alleen ik, ook mijn familie kreeg meteen het gevoel dat we welkom waren. Na drie seizoenen besloot ik het hogerop te proberen. Ik wilde weten waar me plafond lag. Eerst ben ik naar de zaterdagtak overgestapt, vervolgens naar SJC. Maar uiteindelijk miste ik de gezelligheid en ben ik terug gekomen. Vorig seizoen besloot ik nog één keer de uitdaging aan te gaan. Ik heb een goede klik met Stefan en Wilhelmus wilde voor de titel gaan, terwijl dat met Voorschoten niet reëel was.’’

Het wordt echter niet wat hij ervan verwacht. Nikic heeft moeite om in Voorburg te aarden. ,,Dat had niets met de club te maken. Ik ben heel goed opgevangen en de mensen deden echt hun best. Maar het voelde gewoon niet goed. Ik hoorde daar niet. Hier ben ik thuis. Het was ook mijn slechtste seizoen ooit. Ik ben een gevoelsmens en als ik niet lekker in mijn vel zit, presteer ik ook niet. Pas toen ik besloten had dat ik terug zou gaan, begon het weer te lopen. Alsof er een last van me afviel.’’

Dat Voorschoten op de slotdag van het seizoen de dupe zou worden van Nikic zijn hernieuwde dadendrang is hem nooit kwalijk genomen. ,,Iedereen die mij kent, weet hoe ik ben. Ik ben een winnaar, wil elke training en iedere wedstrijd winnen. Die laatste wedstrijd heb ik in een soort roes beleefd. Vergeet ook niet: je bent onderdeel van een team. Het zit niet in mijn aard om me daaraan te onttrekken. Met de ‘uitwedstrijd’ had ik trouwens veel meer moeite. Het was echt raar om op Adegeest te spelen, maar dan in een ander shirt. Dat je in de kleedkamer van de tegenstander zit. Ik had sowieso het hele seizoen dat als het niet liep, ik vaak spontaan riep: ‘kom op Voorschoten!’. Die club zit zo in mijn systeem, zo in mijn hart, dat krijg je er gewoon niet uit.’’

Met het vertrouwde groengeel weer om zijn schouders voelt Nikic, 34 jaar inmiddels, zich als herboren. ,,Vanaf de eerste training was het als vanouds. Ik zit ook echt weer lekker in mijn vel. Bij Wilhelmus was ik één van de elf, hier geniet ik toch een bepaalde status. Mijn teamgenoten kennen mijn kwaliteiten en weten hoe ze mij moeten gebruiken. Heerlijk. De zondagtak van Voorschoten is een hechte familieclub, met een grote groep vaste supporters. Ik speel nog steeds met Vincent van Veen, Kevin Hendriks en Robert Toret, jongens met wie ik in 2001 ook al voetbalde. Toch bijzonder. Harry van Berne is nog altijd onze leider en Rinus van den Burg nog steeds onze materiaalman. Hun waarde is niet in geld uit te drukken. Zulke mensen zijn onbetaalbaar voor een vereniging.’’

Eén diepgekoesterde wens heeft de routinier op voetbalgebied nog: Voorschoten terug schieten naar waar het in zijn ogen thuishoort. ,,De tweede klasse. Dan zou de cirkel echt rond zijn. We gaan ook voor niets minder dan het kampioenschap. De concurrenten? Dat is heel gek, maar ik heb me er niet in verdiept, terwijl ik dat andere jaren wel altijd deed. Maar wij gaan van eigen kracht uit.’’

Nikic bevindt zich in de nadagen van zijn carrière en wil dan ook niet te ver vooruit kijken. ,,Ik doe ook geen uitspraken meer over of dit mijn laatste seizoen is of niet. Aan die steen heb ik me al te vaak gestoten. Mijn vrouw neemt me niet eens serieus meer als ik dat zeg. Maar één ding staat vast: ik ga hier niet meer weg. Voor geen goud. Weet je wat het is: soms moet je iets kwijtraken voordat je beseft wat je hebt.’’

Brasserie meelfabriek
Rebel Horeca artikelbanner

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het privacy beleid Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk te bieden. Als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. In ons privacy beleid staat exact wat met de gegevens gebeurt.

Sluiten