Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Lugdunum maakt geen fout tegen runner-up

Duke of Oz artikel
Mooi artikelbanner

Lugdunum blijft volop meedraaien in de vierde klasse A (zaterdag). De ploeg van Henk de Cler won zaterdag met 2-4 bij Blauw-Zwart, al ging dat een stuk moeizamer dan de uitslag wellicht zou kunnen doen vermoeden.

Zwaarbevochten, zo noemde ook Cem Isitir de winst in Wassenaar. ,,We hebben het onszelf onnodig moeilijk gemaakt’’, vond de rechtsback. Daar viel zeker wat voor te zeggen. Een slap begin leidde tot een vroege achterstand (Guy van Vliet,red.), al werd die meteen gerepareerd. ,,Vanaf de aftrap maakten we meteen gelijk. Sandjai Gajadien maakte een prima actie, haalde de achterlijn en gaf voor. Een verdediger van hun tastte mis, waardoor Leroy Brooks simpel binnen kon tikken. Niet veel later kwamen we op 1-2, toen Sandjai een voorzet van Tobias Schaafstra binnenkopte. En voor rust werd het zelfs nog 1-3. Dit keer schoot Sandjai na een solo tegen de keeper op en maakte Tobias het in de rebound alsnog af.’’

Niets aan het handje, zo leek het althans. Maar hoe hard Henk de Cler er ook op hamerde in de rust, na rust schoot Lugdunum zichzelf flink in de voet. ,, We kwamen wederom niet scherp uit de kleedkamer. De 2-3 viel al vrij snel (wederom was Van Vlet de ‘boosdoener, red.). Een knappe omhaal hoor, maar daarvoor ging er al van alles mis bij ons. We gingen de duels niet aan en daardoor kon die jongens zo vrijkomen in het strafschopgebied.’’

Sepa green artikelbanner
Geco artikelbanner
Brasserie buitenhuis
Knijnenburg artikelbanner

Vervolgens dupeerde Gajadien, in het eerste bedrijf nog de smaakmaker aan Leidse zijde, de Kikkers behoorlijk. Isitir: ,,Hij kreeg een directe rode kaart voor een kopstootbeweging. Ik stond er te ver van af en heb het niet kunnen zien, maar hij zei zelf dat ‘ie niets gedaan had’. Als dat niet zo is, is het natuurlijk heel dom. Voor hetzelfde leiden we door zo’n actie puntverlies en dat kunnen we ons absoluut niet veroorloven. Zeker niet als we kampioen willen worden.’’

In ondertal bleven de bezoekers met het nodige kunst- en vliegwerk overeind. ,,Die rode kaart viel halverwege de tweede helft en daarna stonden we echt wel een kwartiertje met de rug tegen de muur. Gelukkig wisten we het offensief van Blauw-Zwart te overleven en acht minuten voor tijd counterden we naar de 2-4. Mijn tweelingbroer Ozan maakte hem, na een goede pass van de ingevallen van Luther Tolud. Dat was echt een bevrijdende treffer. Ze hadden ons echt flink onder druk, maar daarmee vervloog hun laatste sprankje hoop.’’

Het hoge woord is gevallen: Lugdunum gaat dit seizoen voor niets minder dan de titel. Om dat te bewerkstelligen moeten alle puzzelstukjes op hun plek vallen, beseft ook Isitir zich. ,,Er zijn nog teveel fases in wedstrijden waarin we niet thuis geven. Dat kan niet. En het coachen moet echt positiever. We hebben veel karaktertjes en dat uit zich nog wel eens op de verkeerde manier. Neem zo’n rode kaart: dat mag gewoon niet gebeuren. We hebben al teveel onnodige punten verspeeld en als we voor het kampioenschap willen gaan, mogen we niet teveel steekjes meer laten vallen. Positief is dat we deze wedstrijd toch over de streep trekken. Blauw-Zwart is echt geen verkeerde tegenstander. Het is niet voor niets de enige club die van Hazerswoudse Boys heeft gewonnen.’’

De achterstand op die koploper bedraagt slechts drie punten. Isitir heeft goede hoop dat die nog voor de winterstop is weggepoetst. ,,Zij hebben nog een lastige programma de komende weken. Zaterdag spelen ze bijvoorbeeld tegen Haagse Hout, de nummer drie, terwijl wij thuis tegen Wilhelmus spelen, dat onderaan staat. We kunnen dan dus sowieso goede zaken doen, maar ook die wedstrijd moeten we weer niet te lichtzinnig opvallen. Je kunt zo’n wedstrijd eigenlijk alleen maar verliezen. Maar dat gaat ons niet gebeuren. We worden steeds hechter en groeien nog iedere week. We hebben natuurlijk een behoorlijk nieuw team, met een mix van oude jongens, spelers van de zaterdagtak van Leidsche Boys en andere jongens van buitenaf.’’

Tot die laatste categorie horen Cem en zijn tweelingbroer ook, zij het tussen aanhalingstekens. ,,We zijn in de D’tjes bij Lugdunum begonnen. Tussendoor zijn we drie jaar gestopt, tot het toch weer begon te kriebelen. Toen zijn we weer bij Lugdunum gaan spelen. Behalve vorig seizoen toen we bij UVS in de A2 hebben gespeeld.’’

Cem en Ozan (met aanvoerdersband) Isitir zijn onafscheidelijk..

Cem en Ozan (met aanvoerdersband) Isitir zijn onafscheidelijk..

 

Als eerstejaars senior keren de broers (19) echter toch weer terug bij hun ‘eerste liefde’. ,,En meteen allebei een basisplaats pakken, dat is wel mooi. Ozan en ik hebben samen gevoetbald. Waar hij gaat, ga ik. Wat dat betreft zijn we echt onafscheidelijk. Het is qua gevoel moeilijk uit te leggen, maar we hebben echt een speciale band.”

Lugdunum: Wassenaar, C. Isitir, Brand, De Cler, Atif, Poulina, Du Prie, Schaafstra, Brooks, O. Isitir, Gajadien. Invallers: Tolud, Harleman.

 

 

Van Marwijk artikelbanner
Gerard Bol artikel

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het privacy beleid Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk te bieden. Als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. In ons privacy beleid staat exact wat met de gegevens gebeurt.

Sluiten