Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Column: De KNVB is een log, bureaucratisch en argwanend orgaan (deel 2)

Rumling bouw artikel
Brasserie VIS artikelbanner

LSVV ’70-trainer en medecolumnist Freek Jansen deed onlangs op deze zelfde plek al een stevige duit in het zakje en ik doe er bij deze graag nog een schepje bovenop: wat een verschrikkelijk nare, bureaucratische, op macht beluste instantie met dictatoriale trekjes is onze voetbalbond. Bah!

banner column

Afgelopen dinsdag werden wij, spelers en technische staf van de zondag 1 van Voorschoten ’97, met even verrassend als vervelend nieuws geconfronteerd. De door ons met 1-4 gewonnen wedstrijd bij Meerburg dient te worden overgespeeld. De reden? Er viel bij ons – een kwartier voor tijd, bij een 0-4 stand en in overtal bovendien – een speler in die niet speelgerechtigd bleek te zijn.
Eigen schuld, dikke bult, zou je zeggen. De vork zit echter iets anders in de steel. Het geval wil namelijk dat de KNVB ‘even vergeten’ was de schorsing van de spelers in kwestie, wiens naam ik uit privacyoverweging niet zal noemen, aan de club door te geven.

Voorthuijzen artikelbanner
Geco artikelbanner
Stadsbrouwhuis Leiden artikel
Sport2000 artikelbanner

Het geval is als volgt. De bewuste speler speelt naast veldvoetbal ook nog in de zaal, bij een niet nader te noemen Leidse club. Daarmee raakte hij medio november betrokken bij een incident waarbij hij de scheidsrechter ‘onheus bejegend’ zou hebben. Exacte details ken ik niet, maar het schijnt nogal een welles-nietes te zijn en ik weiger daarin stelling te nemen. In ieder geval zag de tuchtcommissie van West 2 aanleiding genoeg om de spelers in eerste aanleg een schorsing van liefst 60 (!) maanden op te leggen. Een serieuze zaak derhalve.

Op 14 december speelde wij de traditioneel lastige uitwedstrijd bij Meerburg. Die verliep evenwel behoorlijk vlotjes voor ons. Halverwege stonden we al op 0-2 en die voorsprong werd na rust zelfs verdubbeld. Ondertussen was Meerburg-aanvoerder Duke van der Meer bovendien tegen zijn tweede gele kaart aangelopen en dus was er geen vuiltje aan de lucht. Over de nederlaag kon de gelegenheidscaptain – bij afwezigheid van Van der Voort – op deze site kort zijn. ,,Die was dik verdiend. Het was slappe hap van onze kant, we verloren ieder duel. Die tweede tegengoal was wat dat betreft exemplarisch: we nemen zelf een corner en tien seconden later ligt ‘ie bij ons erin. Dat mag natuurlijk nooit. We gaven niet thuis.’’

Bij een 4-0 voorsprong zag Mo Bougrine ruimte om een paar wisselspelers wat speeltijd te gunnen. Zo ook de speler in kwestie, die om verschillende redenen weinig aan spelen is toegekomen het voorbije jaar. Zijn invalbeurt was trouwens dramatisch, maar dat terzijde. Bij een spaarzame tegenstoot redde Mats van der Poel nog wel de Zoeterwoudse eer, maar meer zat er absoluut niet in voor Meerburg.
Een week of anderhalf later kreeg een Voorschotens bestuurslid echter een verontrustend telefoontje vanuit Rotterdam, de thuishaven van districtsbureau West 2. Er zou bij ons een speler hebben meegedaan die niet speelgerechtigd was, zo wees het wedstrijdformulier althans uit. Nog altijd hadden we geen flauw idee om wie het ging. Zouden we een vierde gele kaart van iemand over het hoofd hebben gezien? Dat kan toch bijna niet?

Uiteindelijk kwam de aap uit de mouw en werden wij voor het eerst geconfronteerd met de megaschorsing van de speler. Die is daarop overigens meteen door de club de toegang tot het sportpark ontzegd en heeft sindsdien aan niet één training of activiteit van de zondagselectie meer deelgenomen. Waarom hij zijn schorsing verzwegen heeft, is me niet geheel duidelijk. Misschien was het uit schaamte. Of wist hij oprecht niet dat deze ook voor veldvoetbal gold. Maar het kan ook zomaar zijn dat het hem gewoon geen bal interesseerde wat de eventuele gevolgen voor ons waren. Het is geen clubjongen zoals ik dat ben. Voorschoten gaat hem niet aan het hart. En een kat in het nauw maakt rare sprongen.

In ieder geval: de afgelopen twee, drie maanden waren wij in de volle overtuiging dat één en ander met de spreekwoordelijke sisser zou aflopen. De club wist immers van niets, heeft – toen het alsnog op de hoogte gebracht werd – meteen maatregelen getroffen tegen de bewuste speler en kon in alle redelijkheid dan ook niets verweten worden. De KNVB was een andere mening toegedaan. Er kwam tóch een tuchtzaak. Hoewel de uitspraak ‘schuld zonder straf’ anders doet vermoeden, werden we veroordeeld tot het volledig overspelen van de wedstrijd tegen Meerburg.

Klinkklare onzin natuurlijk. De bond is in meerdere opzichten in gebreke gebleven. Niet alleen waren ze in Rotterdam voor het gemak even vergeten de club waaraan de voetballer als veldspeler verbonden was van diens schorsing te verwittigen. Ook faalde Sportlink, het geautomatiseerde systeem dat door de KNVB als vervanging van het traditionele wedstrijdformulier is ingevoerd. Als een speler geschorst is, zou je deze niet in moeten kunnen voeren op het digitale wedstrijdformulier in Sportlink. Die speler heeft dan een rood kruisje achter zijn naam staan of iets dergelijks. Bij W. stond er echter niets vermeld dat ook maar enigszins afweek van het normale. Zijn naam kon gewoon ingevoerd worden bij de wisselspelers.

Uiteraard waren wij tegen deze ridicule uitspraak van de bond in beroep gegaan. Het is de omgekeerde wereld: zij zijn nalatig geweest en wij worden daar voor gestraft. Het had de KNVB gesierd als ze Voorschoten ’97 haar nederige excuses had aangeboden. ‘Sorry, wij hebben een fout gemaakt en hebben jullie daardoor ernstig in verlegenheid gebracht. We zullen intern maatregelen treffen waardoor dergelijke miscommunicatie in de toekomst voorkomen kan worden.’ Of iets in die trend. Maar nee, vanuit haar ivoren toren besloot de tuchtcommissie anders. Vandaag is er bij de bond kenbaar gemaakt dat wij tegen de opgelegde straf in beroep willen gaan. Nu was de bond er wel als de kippen bij om contact met de club op te nemen. Bestuurslid Peter Dubbeling werd in een telefonisch intermezzo – op licht dreigende toon – geadviseerd het ingediende beroep in te trekken. In beroep zou de straf wel eens een stuk hoger uit kunnen vallen. De bond was nog coulant geweest en had ook over kunnen gaan tot puntenmindering en een stevige boete.

En dus staan wij met onze rug tegen de muur. We staan absoluut in ons recht en zijn van mening dat ons niets verweten kan worden. Integendeel. Maar het instituut de Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond duldt geen tegenspraak. Enige zelfreflectie is ze vreemd. Aan hun eigen deel in het verhaal gaan ze in Rotterdam achteloos voorbij. Als de KNVB juist gehandeld had, conform de eigen richtlijnen, was dit nooit gebeurd. Het feit dat de competitie hierdoor een oneerlijke verloop dreigt te krijgen, zal we waarschijnlijk worst wezen. Wij hebben destijds terecht met 1-4 gewonnen en de inbreng van de betrokken speler was daarbij marginaal. Hij speelde absoluut geen rol van betekenis. Nu Meerburg een herkansing lijkt te krijgen die het niet verdient, is de integriteit in het geding. Niet alleen worden wij ernstig tekort gedaan, ook andere ploegen kunnen straks de dupe zijn. Wat als een DOSR of Van Nispen straks één puntje tekort komt ten opzichte van Meerburg voor deelname aan de nacompetitie?

Je moet er toch niet aan denken! Ik wil dan ook van de gelegenheid gebruik maken om een dringend beroep op het eergevoel, het plichtsbesef van Meerburg te doen. Ik begreep van een teamgenoot dat hun spelers er ook niet op zitten te wachten. Wat zou het toch mooi zijn als we met z’n allen een lange neus naar de KNSB… uh.. KNVB kunnen trekken! Hoe zal ik hier niet uit de boeken doen. Voor je het weet word je nog beticht van matchfixing. Maak ik spreek Meerburg-trainer Ron de Roode iedere zondagavond voor het Leidsch Dagblad, dus de lijntjes zijn kort.

Persoonlijk zou ik zeggen: doorzetten! Gewoon die straf aanvechten, fight for your right! Gelukkig zijn er mensen binnen de club die meer vanuit ratio dan uit emotie handelen. Van een ‘log, bureaucratisch en argwanend orgaan’ – prima vondst Freek! – als de KNVB ga je het niet winnen. De lichte dwang waarmee ons beroep ontraden werd, zegt al genoeg. Ik heb exact nul vertrouwen in een eerlijke rechtspraak bij een dictatoriale instelling als de voetbalbond. En dus gaan wij die wedstrijd overspelen. Onder protest weliswaar. En wil ik graag nog even het volgende kwijt. KNVB, met je respect en je fairplay: wie de voetbalschoen past, trekke hem aan!

Robert Toret
Freelance journalist en verdediger van Voorschoten ’97 (zo)

Slingerland artikelbanner
Brasserie meelfabriek

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het privacy beleid Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk te bieden. Als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. In ons privacy beleid staat exact wat met de gegevens gebeurt.

Sluiten