Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Leidsche Boys – Roodenburg, een knotsgekke wedstrijd en uitslag

Vierde klasse A (zondag) –  Met de wedstrijd Leidsche Boys tegen Roodenburg is er weer een  pot voetbal toegevoegd aan mijn persoonlijke lijstje van historische voetbalwedstrijden: Ajax – Liverpool van 7 december 1966 in de mist (5-1), Heerenveen – Ajax van 7 mei 1950 (6-5) en de Champions Leaguefinale Manchester United – Bayern München van 26 mei 1999 die in de blessuretijd werd beslist (2-1). In de kelder van deze vierde klasse werd deze onvervalste Leidse derby op een zonovergoten sportpark De Vliet voor een vijftig enthousiast meelevende supporters op echt gras gespeeld. Een 0-3 voor Roodenburg na veertien speelminuten werd een 4-3 ruststand en uiteindelijk na ruim negentig zeer boeiende speelminuten een 6-6 eindstand.

Veel schoten beide ploegen niet op met dit gelijke spel want Leidsche Boys bleef dertiende met twee uit zes (11-22) en Roodenburg twaalfde met vier uit zeven (17-46). Maar beide ploegen hadden de minder positieve afloop van de wedstrijden een week eerder geheel kunnen wegpoetsen, dit tot genoegen van de beide trainers. Het was in alles ook een echte derby want het was vooraf al een ontmoeting en begroeting van vele bekenden. Met de bekende Leidse humor langs de lijn werden de piketpaaltjes alweer geslagen.

zz3152-small

Voorthuijzen artikelbanner
Rabobank artikelbanner
Brasserie buitenhuis
Sepa green artikelbanner

De supporters gingen er eens goed voor staan langs het veld, waar het gras aardig aan de hoge kant was. Was dat in opdracht van trainer Jan Wansink van de thuisploeg zo gelaten omdat Roodenburg meestal technisch tikkend verzorgd voetbal wil spelen? Of was de gemeente qua onderhoud in gebreke gebleven? Dat betrof ook het ontbreken van de belijning voor de coachvakken bij de dug-outs. Misschien is de ‘blik veldverf’ bij de gemeente Leiden verdwenen, want nu konden de coaches ook hun eigen fysieke en verbale meters langs de lijn uitgebreid maken.

Het wordt een traditie in de verslaggeving, maar ook deze wedstrijd begon weer later dan 14.30 uur, en dan ontbrak er nog wel de pupil van de week die normaliter solerend alle tegenstanders van de uitploeg al passeert. Maar na het eerste fluitsignaal van de correct en strak leidende scheidsrechter Essaghir introduceerde Roodenburg het eigen ‘Leidse kwartiertje’. Want na twee minuten kon Leidsche Boys-doelman Kirac de bal al uit het net halen door een strak schot van Mohammed Bouchnafa in de linkerhoek na een fluwelen voorzet van Bilal Laijou, 0-1. Elf minuten later was het de 42-jarige aanvoerder Abdellah Dahmani, de Emil Zatopek van Leiden (wat een conditie en loopvermogen heeft die man), die een prachtige steekpass van de jonge centrale verdediger Aziz Mouchih in dezelfde hoek deponeerde, 0-2. Koud één minuut later maakte Mohammed Maatoug het Roodenburg-feestje compleet met zijn treffer, 0-3.

zz3163-small

Wansink van Leidsche Boys: ,,Deze trainer wilde vandaag achterin één op één spelen om meer mankracht naar voren in te kunnen zetten om zo vroegtijdig druk te kunnen zetten. Maar je zag het resultaat. We hebben het dus weer snel omgezet.” Was de thuisploeg dat eerste kwartier dan helemaal onzichtbaar? Een schot van Mustafa Amghar ging net over de lat en Trogillio Pinas wist een heerlijke vrije trap van de ervaren aanvoerder Raymond van Es net niet binnen te tikken achter Matin Harky, de Roodenburg-doelman. ,,We gaan Europa in”, werd er direct door een Leidse jonge supporter van de blauwzwarten ingezet met een duidelijke Leidse tongval.

zz3130-small

Of het die zangregel was die de roodwitten van de thuisploeg prikkelde of de aanpassingen van trainer Wansink, er ontstond opeens een hele andere wedstrijd. In de achttiende minuut werd Amghar de diepte ingestuurd, duidelijk geen buitenspel wat deze keer goed werd gezien door de Roodenburg-grensrechter die even niet stond te bellen met ook de vlag in de hand, en hij trof simpel het doel, 1-3. Wansink moest al snel wisselen en zo kwam de lange en kopsterke Ricardo Heruer de geblesseerde Sasha Yazdi in de 25e minuut al vervangen. En één minuut later liet Van Es met een messcherpe vrije trap bij ieder met roodwit bloed in de aderen de armen verticaal gestrekt gaan, 2-3. Wat Roodenburg-trainer Nouri Essaoui ook riep, het leek net alsof zijn jongens er niet in geloofden. Het was alsof ze met de 0-3 al de jacuzzi in de kleedkamer wilden opzoeken. Het zou toch niet weer de herhaling van vorige week tegen Altior worden, een 1-1 rust- en een 1-8 eindstand?

Centrumspits Pinas van de roodwitten had in de 30e minuut geen enkel gevoel van medelijden bij het gevoelsleven van zijn Leidse tegenstanders want op een wederom schitterende dieptepass wist hij alleen op de doelman aflopend de bal in het net te deponeren, 3-3. Elke lange bal van Leidsche Boys ging als een mes door de Roodenburgse boter heen en zorgde voor veel gevaar. Het vreemde was dat deze uitploeg na het technisch verzorgde combinatievoetbal van het eerste kwartier, met drie treffers tot gevolg, ook de lange bal ging hanteren. Maar daar had de kopsterke defensie van Leidsche Boys elke keer wel het antwoord op.

zz3191-small

Het is dat de nummer veertien van sportpark De Vliet, Patrick Derogee, twee keer een dot van een kans mistte, anders werd het wel triest voor de gasten. We zagen voorzitter Raymond Keur van Roodenburg meer en meer meters maken langs het hek om zijn jonge jongens aan te moedigen en te blijven motiveren. In de 38e minuut was er geel voor ‘praten’ voor de Roodenburg-spits Hicham Rahmaoui. De topscorer met vijf van de elf gescoorde doelpunten zat dan ook totaal niet in de wedstrijd. Pinas zat dat duidelijk wel want één minuut later maakte hij in de zestien een passeerbeweging die zoveel paniek veroorzaakte dat hij alleen maar onreglementair gestuit kon worden. De terechte strafschop, prima beoordeeld door scheidsrechter Essaghir, werd koel benut door Ricardo van der Reijden die op het veld veelvuldig met zijn artiestennaam werd aangeroepen, 4-3.

Dat was ook de ruststand en er was voor beide trainers meer dan voldoende stof om met het magnetisch bord in de kleedkamer de spelsituaties uit te leggen en nieuwe strijdplannen te smeden voor een zeker weer pakkende tweede helft. Voorzitter Raymond Keur van Roodenburg: ,,We hebben dit seizoen geen A-team meer want met dertien jongens is de basis te smal om te gaan starten. Maar ik zie ook dat om allerlei redenen in Leiden nu enkele A-teams van andere verenigingen zijn teruggetrokken uit de competitie waardoor die jongens nu niet kunnen voetballen. En wat dan? Daarom hebben we onze A-junioren in de selectie opgenomen en spelen ze mee. Want wie de Leidse jeugd heeft, heeft de….” Er stonden zo zeven spelers van negentien jaar of jonger in de basis en er zaten er nog twee in de dug-out.

De tweede helft bracht alles waarvoor je als supporter naar de Leidse voetbalvelden gaat; beleving, doelpunten, gemiste kansen, verbale strijd en na het laatste fluitsignaal wel de uitgestoken hand en klop op elkaars schouder met het respect voor elkaar als spelers. Daar kon Van der Reijden na zijn benutte strafschop niet meer aan deelnemen want hij was in de rust gewisseld voor Mo Abassi. En Leidsche Boys… het denderde gewoon door waar het gebleven was. Derogee had het vizier na een briljante pass van de loeisterke centrumspits Pinas nu wel scherp staan, strak ging het Leidse lederen monster in de rechterhoek, 5-3 in de 47e minuut.

Essaoui nam niet voor niets drie wisselspelers mee en in de 51e minuut bracht hij ze alle drie in het veld; Naser Essaoui, Mehmet Isci en Oussama Ghazal. Een gouden wissel die je niet op een trainerscursus kan leren. Maar zijn peptalk naar de jonge invallers deed wonderen, want één minuut later zag Isci zijn schot al achter de Leidsche Boys-doelman Kirac, met het wonderlijke rugnummer 88, verdwijnen, 5-4. ,,Niks doorpakken voor die gasten”, dacht Derogee blijkbaar. Want na een perfecte beslissing van de scheidsrechter om Leidsche Boys het voordeel te laten behouden na een Roodenburg-inzet was het Derogee die snoeihard de bal tegen de touwen joeg vanaf zestien meter, 6-4. Het leverde hem zoveel kramp op dat hij ondanks wat revalidatieloopjes toch hinkelend het veld uit moest. De lange Heruer ging centraal achterin spelen om ‘de boel op slot te gooien’ en de lange en jonge aanvaller Yari van Duijl kwam er in de 59e minuut in.

zz3194-small

En Roodenburg dan? In de 62e minuut ging de bal bijna over de Leidsche Boys-doellijn maar de inzet van spits Rahmaoui verdiende geel van de scheidsrechter. Dat was zijn tweede gele kaart, dus trainer Essaoui moest wat omzettingen doen voor het laatste half uur. Er volgde tot tien minuten voor tijd een periode waarin het redelijk rustig bleef. Zou het publiek niet meer doelpunten te zien krijgen dan deze tien? Zelfs Pinas wist in de 73e minuut na een briljante sjouwactie het lege doel niet te vinden, waar hij ook wel uit balans was gebracht door stevig verdedigen van een tweetal blauwzwarten.

,,Maar je eindigt, zoals je begint”, zal de trainer van de bezoekers hebben gedacht en dat bracht hij prima op zijn spelers over. In de 81e minuut werd een prachtige hoekschop door  Roodenburg-invaller Essaoui bij de tweede paal ingetikt, 6-5. Dat maakte zoveel energie los bij spelers, supporters en de mensen langs de lijn dat de scheidsrechter ook een tandje erbij zette om deze Leidse voetbalkraker tot een goed einde te laten komen. En dat deed hij met verve door er duidelijk te zijn waar het nodig was. Maatoug scoorde met fraaie acties nog bijna zijn tweede en derde treffer voor Roodenburg, maar het waren typisch gevalletjes van ‘net niet’.

In de 89e minuut werd de jonge invaller Ghazal na wederom een wervelende actie aan de rechterkant in de zestien neergelegd door verdediger Nick Schuchard van Leidsche Boys. Dat betekende geel en een strafschop. De jonge invaller Isci pakte zijn verantwoordelijkheid en schoot onberispelijk zijn tweede treffer in, 6-6. Dat Essaoui in de extra tijd net het doel miste en niet voor de 6-7 kon zorgen deed elke blauwzwarte verdriet. Maar met het laatste fluitsignaal van Essaghir was er een zeer terecht gelijkspel in een wedstrijd die alles heeft gebracht waarvoor je op zondag de voordeur van je woning achter je wilt sluiten. Wat kan voetbal in de vierde klasse toch mooi zijn!

Zondag 30 oktober speelt Leidsche Boys uit bij Delfia, negende met acht uit zeven. Roodenburg ontvangt thuis Floreant, zevende met twaalf uit zeven. Van deze Leidse derby zijn er schitterende foto’s door Johann Kranenburg gemaakt zo ook filmpjes van diverse doelpunten (website/Facebook).

Leidsche Boys-Roodenburg 6-6 (4-3). 2. M. Bouchnafa 0-1, 13. Dahmani 0-2, 14. Maatoug 0-3, 18. Amghar 1-3, 26. Van Es 2-3, 30. Pinas 3-3, 39. Van der Reijden 4-3, 47. Derogee 5-3, 52. Isci 5-4, 54. Derogee 6-4, 81. Essaoui 6-5 en 89. Isci 6-6. Scheidsrechter: A. Essaghir. Toeschouwers: 50.

Leidsche Boys: Kirac, Schuchard, Fdis, Mkaddem. Van der Reijden (46. Abassi), Yazdi (25. Heruer), Amghar, Derogee (59. Van Duijl), Groenendijk, Pinas en Van Es.

Roodenburg: Harky, M. Bouchnafa, A. Bouchnafa, Belaidi, Mbarki, Guner (51. Isci), Dahmani, Maatoug, Laijou (51. Ghazal), Mouchih (51. Essaoui) en Rahmaoui.

Foto’s: J.P.Kranenburg (complete fotoreportage volgt nog!)