Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Woubrugge geeft alweer niet thuis

Casa Ramon artikelbanner
Vergulde vos artikelbanner

Vierde klasse C (zaterdag)- ,,Schieten! Schiet dan!’’ Het klemmende verzoek van Aarlanderveen-aanvoerder Romano Verweij aan Bart Verlooij blijkt aan dovemansorengericht gericht. De aanvaller treuzelt te lang en verspeelt uiteindelijk de bal. Dom. Want je moet schieten, anders kun je niet scoren. En dat is logisch. De geest van Johan Cruijff waarde zaterdagmiddag zelfs rond op het alleszeggende Polderpark, waar Woubrugge negentig minuten lang ploeteren tussen de weilanden afsloot met een bloedeloze 0-0 die eigenlijk het verhaal van heel het seizoen vertelt.

,,Ik heb nog tegen hem gespeeld’’, vertelt Nick Verwoerd, die samen met zijn schoondochter de verrichtingen van zoon Stan – de captain van de bezoekers – volgt, na de minuut stilte die in acht wordt genomen voor El Flaco. ,,Tegen Johan. In januari 1983, met Alphense Boys. Het was zijn laatste seizoen bij Ajax, het jaar erop ging ‘ie’ naar Feyenoord. We verloren eervol met 4-2. Buiten het feit dat de kwaliteit er op zijn vijfendertigste nog vanaf droop, viel het me vooral op hoe aardig hij in het veld was. Doodgewoon. Ik heb ook tegen Van Hanegem gevoetbald, maar dat was echt een arrogante eikel. Johan niet. Die was wars van sterallures.’’

Het is uitgerekend Thom Buntsma die zich, na het eerbetoon van beide ploegen aan Het Orakel van Betondorp, in de beginfase onderscheidt. Eerst speelt de Woubrugse nummer 14 zich met een ‘Cruijffiaanse’ lichaamsschijnbeweging knap vrij, om die actie te besluiten met een schot dat net naast gaat. Even later voorkomt hij een zeker tegendoelpunt door een gevaarlijk indraaiende corner uit de eigen doelmond te koppen. ,,Ik speel al heel lang met 14, maar dat heeft niks met Cruijff te maken hoor. Toen ik als A’tje net bij het eerste kwam en vooral nog op de bank begon, had ik dat nummer altijd. Later veroverde ik een vaste basisplaats, maar ik ben eigenlijk altijd met dat 14 blijven spelen. Het is toch ook een klein beetje mijn nummer geworden.’’

Sport2000 artikelbanner
Amstel radler artikelbanner

Ook Buntsma deelt, na een alleraardigste start, in de malaise. Zoals ook neef Emiel, die vorig seizoen nog bij Jodan Boys en daarvoor zelfs met Capelle in de topklasse speelde, maar niet zijn stempel op het povere duel weet te drukken. Dreigend is Woubrugge wel regelmatig, maar telkens voorkomt een Aarlanderveens voetje dat er kan worden afgedrukt. De 0-0 ruststand is dan ook een logisch vervolg.

Een bezoek aan SV Aarlanderveen, dat volgende maand haar 50-jarig bestaan opluistert met een jubileumwedstrijd tegen oud-Feyenoord, is een belevenis op zich. Het dorpscluppie ligt middenin de polder, omringt door weilanden. De vereniging telt zo’n 130 leden en heeft één (senioren)veld en een trainingsveldje. De bruine kantine ademt één en al voetbal uit. Het hangt er vol met sjaaltjes, shirts en andere voetbalrelikwieën, vooral van Britse clubs die tot de verbeelding spreken. Wrexham AFC, FC Halifax Town, Scunthorpe United. In de bestuurskamer maakt het koffiezetapparaat overuren. Er wordt dit Paasweekend nauwelijks gevoetbald in de regio en dus is het journaille goed vertegenwoordigd. Er zijn zelfs twee lokale tv-zenders aanwezig. De rust wordt aangegrepen om de loterij te verrichten. Worsten, kazen, bonbons, een flesje jonge jenever. De fortuinlijke Verwoerd senior gaat er met een doosje tompoezen vandoor. ,,Zo, ik kan weer thuiskomen straks.’’

Minder plezier aan zijn bezoek aan Aarlanderveen beleeft zoonlief. Of het moet zijn dat hij weer herenigd is met Michel Wolvers, zijn maatje die eigenlijk al gestopt was, maar vanwege de personele problemen aan Woubrugse zijde een eenmalige rentree maakt. ,,Wat dat is het in principe hoor’’, vertelt de voetbalpensionado als hij twintig minuten voor tijd uit zijn lijden – ,,ik heb de conditie van een veewagen’’ – verlost wordt. ,,Of ze moeten echt weer omhoog zitten. Maar eigenlijk zit ik er niet meer op te wachten. Ik heb tenslotte niet voor niets de kicksen aan de wilgen gehangen na het afgelopen seizoen. Ik zou op de bank beginnen, maar Robert Jan (Stouten, red.) was te laat en daarom startte ik toch in de basis. Best leuk voor een keertje. Ik kreeg ook meteen weer ‘mijn’ nummer zes toebedeeld. Menno van der Ley speelt daar nu mee, maar die was vandaag verhinderd vanwege werk. Voor mij waren dit de eerste minuten van het seizoen. Enerzijds omdat ik het erg druk heb. Maar ook omdat ik te fanatiek ben voor een vriendenteam. Dan ga ik me ergeren aan het niveau. Al is dat vandaag eigenlijk ook het geval. Man, wat is het slecht.’’

Want voor zover mogelijk zakt het spelpeil na de thee nog verder. En dat mag vooral de voor de gelegenheid in het donkerblauw gestoken Woubruggenaren zich aantrekken. Het loopt van geen kant bij de ploeg, die eigenlijk al maanden zwalkende is. Met de brilstand als eindstand komen de bezoekers eigenlijk nog goed weg. Woubrugge mag van Aarlanderveen het spel maken. De gastheer verdedigt compact en hanteert in de omschakeling het principe van ‘lange halen, snel thuis’. Met twee handenbindertjes voorin – in de personen van Verlooij en Jorn Poelwijk – is die weinig om het lijf hebbende speelwijze echter een paar keer bijna succesvol. Ware het niet dat Verlooij die ene Cruijffiaanse wijsheid niet tot zich had genomen dus.

Vorig seizoen, toen nog onder leiding van Arie van Duijn, liep Woubrugge het kampioenschap nog op een haar na mis. Onder Erwin van der Zee, de opvolger van de inmiddels bij Valken ’68 neergestreken Katwijker, vergaat het de groenwitten een stuk minder. Waar vooraf toch gerekend was op een nieuwe topklassering, blijf de daad ver achter bij het woord. ,,Het is eigenlijk gewoon triest’’, vindt Buntsma aan de zevende plaats waarop hij momenteel samen met zijn ploeggenoten op bivakkeert. ,,Woubrugge onwaardig. Andere seizoenen had je ploegen als UVS, Docos, Lugdunum of Leidsche Boys, die er voetballend met kop en schouders bovenuit staken. Maar gek genoeg wonnen we daar vaak van. Puur op karakter. Die vechtlust is dit seizoen ver te zoeken. Ook vandaag werden we weer afgetroefd op strijd. Als we hetzelfde brengen als de tegenstander hebben we best een aardig ploegje. Maar we laten het keer op keer afweten.

We hebben nog zes wedstrijden te gaan en staan zeven punten op Sportief achter, dat vierde staat. Die plek is waarschijnlijk goed voor deelname aan de nacompetitie. Als we dat halen, zouden we het seizoen nog kunnen redden. We krijgen de komende weken alle concurrenten nog, dus wat dat betreft is er best nog wat mogelijk. Maar eerlijk gezegd heb ik er op dit moment weinig vertrouwen meer in. De start van het seizoen was nog wel goed, maar als je zo voetbalt als wij eigenlijk al vanaf de winterstop doen, heb je ook geen enkel recht van spreken.’’

Woubrugge: Tourne, T. van Geijn, Verhoef, B. van Geijn, Wolvers (73. Van der Post), Uithol, Verwoerd, E. Buntsma, Van der Weiden (84. Stouten), Petri, T. Buntsma (65. Osthoff).

 

 

Slingerland artikelbanner

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk te bieden. Als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. Er worden geen gegevens opgeslagen anders dan uw browsesessie binnen leidenamateurvoetbal.nl en de verzameling van gegevens voor Google analytics.

Sluiten