Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Kennismaking bevalt niet voor ‘onfortuinlijk’ Voorschoten’97 (zo)

Den gapender eter artikel
Vergulde vos artikelbanner

Derde klasse (zondag)- Een vreemde eend in de bijt. Zo voelt de zondagtak van Voorschoten ’97 zich dit seizoen toch wel een beetje, nu het elftal van Huib van Oostrom Soede veroordeeld is tot de ‘Haags georiënteerde’ derde klasse B. Geen derby’s tegen SJZ, ASC of FC Rijnland, maar wedstrijden tegen weinig tot de verbeelding sprekende clubs als De Ster, Taurus, ODB en WIK.

De kennismaking met 3B is de groengelen alvast niet goed bevallen. Op het eigen Adegeest verloren de Voorschotenaren, na een dramatische eerste helft, met 1-3 van het Delftse DHL.

Opvallende naam in de basiself van de sterk verjongde thuisploeg was die van Ivo Nolet. De routinier (36) speelde de afgelopen seizoenen bij VV Leiden en keerde deze zomer terug op het oude nest, met de intentie om daar vooral met zijn maatjes in het tweede en/of derde te gaan ballen. ,,Ook in samenspraak met het thuisfront. Zaterdag is voortaan onze gezinsdag. We hebben twee kinderen en mijn vriendin wil ook weer gaan hockeyen op zondag, maar is op dit moment nog geblesseerd. Als ze straks weer fit is, bekijken we het van weekend tot weekend en zal ik ook zo nu en dan een zondag niet kunnen. Thuis heeft in ieder geval prioriteit. Maar zo lang het gaat, vind ik het nog hartstikke leuk om zo hoog mogelijk te voetballen. Al wil ik zeker ook de nodige wedstrijden met mijn oude maatjes in het tweede of derde spelen. Daarvoor ben ik tenslotte ook teruggekomen.’’

Pennenburg Loodgieterij
Knijnenburg artikelbanner
REM artikelbanner
Johlex bouw artikelbanner

Dan Nolet zo snel alweer aan mocht sluiten bij de hoofdmacht, verbaasde ook de centrale verdediger zelf. Temeer omdat zijn conditie nog niet optimaal is. ,,Ik ben in de zomer geblesseerd geraakt aan mijn enkel. Een ongelukje in de speeltuin. Ik had mijn zoontje in de armen en verstapte me in een kuil. Daardoor heb ik een groot deel van de voorbereiding gemist. Eigenlijk had ik er pas anderhalve training met het tweede opzitten, toen ik er alweer bij werd gevraagd. Vorige week speelde we voor de beker tegen FC Rijnland. Ik begon op de bank en moest al na een paar minuten invallen, vanwege een blessure. Dat ging wel aardig en dus stond ik er gisteren ook weer in. Mede ook omdat Vincent van Veen een familieweekend had en er dus niet bij was. Ik denk dat de trainer voor mij kiest vanwege mijn voetballend vermogen. Ik breng toch wat rust aan de bal en dat kan deze ploeg wel gebruiken.’’

Voorschoten’97 kende tegen DHL een belabberde start. Binnen enkele tellen lag de 0-1 in het mandje. Nolet: ,,Zij trappen af, de bal gaat naar hun linksback, die geeft een lange bal richting onze rechterkant, daar verliezen we te makkelijk een duel, er komt een voorzet die door onze voorstopper verkeerd wordt getaxeerd en hun spits kopt ‘m via zijn schouder en arm naar de grond en die bal rolt tergend langzaam het hoekje in. En dan heb je dus nog geen bal geraakt en sta je al met 1-0 achter.’’

De gastheer trok vervolgens het initiatief naar zich toe, was voetballend de betere en kreeg ook weer kansen, maar had Vrouwe Fortuna niet aan zijn zijde. ,,De 2-0 viel uit een omschakelmoment. Daarvan waren er velen en daaruit werd DHL keer op keer gevaarlijk. Voorin was het te statisch bij ons en onze middenvelders stonden te diep. Gevolg was dat als we van achteruit probeerde op te bouwen en daarbij bal verlies leden, zij er met veel man uitkwamen, terwijl wij al met zes man voor de bal stonden. De organisatie klopte van geen kant. Zonde, want DHL is echt geen wonderploeg. Voetballend waren wij gewoon beter, maar ja, daar koop je zo weinig voor. Tot overmaat van ramp viel op slag van rust nog de 0-3 ook. Een afstandsschot, waarbij we te weinig druk op de bal gaven. En dat terwijl wij vlak daarvoor op 1-2 hadden moeten komen. We kregen een strafschop en die werd door Niels van den Berg op de binnenkant van de paal geschoten. En in de rebound raakte Bryan Hilders de buitenkant van de paal. En daarvoor hadden we ook al twee keer het aluminium geraakt. Het zat dus ook bepaald niet mee.’’

Met de kansloze ruststand was de tweede helft min of meer verworden tot een formaliteit. Al geldt uiteraard: als de ene ploeg drie keer kan scoren in één helft, waarom de ander dan niet? Van Oostrom Soede bracht Mike Nikic binnen de lijnen voor de niet geheel fitte Jordy van den Wijngaard en Vooorschoten’97 deed verwoede pogingen om het scorebord een iets draaglijker aanzicht te geven. Dat lukte halverwege het tweede bedrijf, toen er opnieuw vanaf elf meter aangelegd mocht worden en Nolet zich achter de bal schaarde. De specialist faalde niet: 1-3. ,,Daarna probeerden we met opportunistisch voetbal nog wel de aansluitingstreffer te forceren, maar eerlijk gezegd zat het er niet echt in. Deze nederlaag was onnodig en hebben we over onszelf afgeroepen. We speelden DHL in de kaart. Na die snelle 0-1 konden zij hun favoriete spelletje spelen en daar gingen wij niet goed mee om.’’

Voorschoten ’97: Van der Mijn; Laurier, Nolet, Van der Veldt (Elligens); Adriaanse; Hogewoning, Van den Wijngaard (Nikic), Van den Berg; Van Beest (Van der Maas), Hilders, Van den Heuvel.

Amstel radler artikelbanner
Gerard Bol artikel