Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Zondagtak Voorschoten’97 met goed gevoel feestdagen in

Sepa green artikelbanner
Mooi artikelbanner

Derde klasse B (zondag)- Het heeft even geduurd, maar Voorschoten ’97 (zondag) lijkt toch eindelijk zijn draai te hebben gevonden in 3B, de ‘Haagse’ afdeling waarin de mannen van ras-Hagenees Huib van Oostrom Soede dit seizoen zijn ingedeeld. Na twee overwinningen op rij sloten de groengelen het kalenderjaar af met een verdienstelijk gelijkspel bij het aanzienlijk hoger geklasseerde VCS: 2-2.

Gevierde man aan Voorschotense zijde was Bryan Hilders, die er met twee doelpunten hoogst persoonlijk voor zorgde dat zijn ploeg met een 1-2 voorsprong ging rusten.  De ‘alleskunner’ is de laatste weken toch al trefzeker, want in de laatste drie wedstrijden vond hij liefst vijf keer het net. Opvallend, want Hilders deed dat niet meer als spits maar als rechtshalf. ,,We zijn weer 4-4-2 gaan spelen en deze rol ligt me in dat systeem toch beter. Als spits in een 4-3-3 kon ik mijn energie niet echt kwijt en was ik afhankelijk van momenten. Nu kan ik lekker meters maken. Loopacties zonder bal, op het goede moment voor de goal komen. Ik heb ook wel dat gevoel voor de ruimte.’’

Johlex bouw artikelbanner
Rabobank artikelbanner
REM artikelbanner
ALV artikelbanner

Dat de lange rechtspoot zo zijn voorkeurspositie heeft, neemt niet weg dat hij ook weer zonder morren een andere rol invult als zijn trainer dan nodig acht. ,,Rechtsback, centraal achterin, buitenspeler, controlerende middenvelder. Ik heb in de afgelopen twee seizoenen zo’n beetje overal gestaan, behalve onder de lat. Ja, dat zou gezien mijn lengte niet eens zo gek zijn haha. Het is bij mij vaak zo: tien posities worden ingevuld en op degene die overblijft, kom ik te staan. Ach, mij hoor je niet klagen. Die afwisseling is ook wel weer leuk en ik speel nagenoeg iedere minuut. Al is het ook wel weer prettig om je voor langere tijd op één plek te kunnen richten en in die rol te groeien.’’

Op bezoek bij Graaf Willem II VAC (3-4) en SEP (5-6) zorgden respectievelijk Vincent van Veen en Frank van den Heuvel in de dying seconds voor de niet meer verwachte driepunters. Een dergelijk scenario had tegen VCS ook tot de mogelijkheden behoord. Ik heb het niet meegekregen, want ik werd twintig minuten voor tijd gewisseld en ben gelijk gaan douchen, maar ik begreep dat we in de laatste minuut nog een enorme kans kregen, waarbij Frank voor eigen succes ging, terwijl hij ‘m op Niels (van den Berg, RT) breed had moeten leggen. Jammer, maar dat hoort ook bij voetbal. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we daarmee ook wel iets teveel zouden hebben gekregen hoor.’’

Volgens Hilders speelde zijn ploeg op de Escamp een ‘rommelige wedstrijd’. ,,We speelden op gras en dat was sowieso weer even wennen. Dat kom je bijna niet meer tegen tegenwoordig. Bovendien was het een nogal drassig en zwaar veld, waarop je moeilijk aan voetballen toekwam. Al moet ik zeggen dat VCS daar minder moeite mee had. Ze hebben toch een aantal snelle, lichtvoetige en behendige spelertjes in de ploeg en daar hadden we het best lastig mee. Zeker omdat we het veld de hele wedstrijd vrij groot hielden. Daar had VCS meer van kunnen profiteren. Gelukkig waren hun betere spelers vrij egoïstisch ingesteld.’’

Ondanks het Haagse veldoverwicht namen de bezoekers halverwege het eerste bedrijf brutaal de leiding, nadat Hilders een afgemeten voorzet van Bart van Beest op waarde schatte. Lang kon Voorschoten niet genieten van die voorsprong. Een korte corner van VCS leidde tot een scrimmage voor het Voorschotense doel, waarbij de bal zomaar voor de voeten van Jelle Pearson viel. Die gaf Abdel Lamrabette het nakijken. Dat de groengelen tóch met een heerlijk gevoel aan de thee begonnen, was wederom aan Hilders te danken. Weer was daar de loopactie uit de rug van de linksback van VCS, die dus geen vaste tegenstander kende, maar wel alle moeite had om de drang van Hilders naar voren te stuiten. De assist kwam dit keer op naam van aanvoerder Bennie Hogewoning.

,,Dan weet je dat zij na rust moeten komen en hoop je die eerste storm te overleven, zodat je daarna wellicht op de counter kunt profiteren van de ruimte die zij daarbij achterin weggeven’’, verklapte de rayonmanager bij Campina het strijdplan voor de tweede helft. ,,Dat kon echter alweer snel de prullenbak in, want binnen tien minuten was het opnieuw gelijk. En wéér nadat de bal wat ongelukkig bleef hangen in onze zestien.’’ Dit keer was Phiras Chehoudi in een mêlee van spelers het meest alert: 2-2.

Voor de gasten was het vervolgens vooral tegenhouden, zag Hilders. ,,We hielden de bal voorin niet meer vast en het veld werd nog groter. We hadden alle moeite de organisatie te overeind houden en het was buigen, maar gelukkig niet barsten. En uiteindelijk had je ‘m dus zelfs nog op zijn Duits kunnen winnen.’’

Ook aan de puntendeling houdt Hilders echter een goed gevoel over. ,,We hebben best wel wat aanpassingsproblemen gehad. In deze afdeling is het toch heel anders voetballen dan in 3A, met dorpsclubs als SJZ, Stompwijk ’92, Bernardus en Altior. Ik denk dat die afdeling dit seizoen ook een stuk zwakker is dan afgelopen jaren. Dat Nicolaas Boys daar bovenaan staat, zegt me eigenlijk al genoeg. Uit wonnen wij daar afgelopen seizoen met 0-3 van en thuis werd het maar liefst 8-1! En ik kan me niet voorstellen dat er bij een dorpsclub uit Nieuwveen nou heel veel veranderd is in één zomer.

Vervolgend: ,,Ik vind 3B echt wel een pittige afdeling. SVV steekt er met kop en schouders bovenuit, maar ook daarachter zitten heel wat goede ploegen. In de eerste weken van de competitie lieten we ons nog wel eens aftroeven op Haagse bluf. Terwijl strijdlust en onverzettelijkheid normaal gesproken toch juist ook twee van onze wapens zijn. Maar goed, de laatste weken zijn we aan de beterende hand. We zijn er nog absoluut niet, maar de tweede helft tegen Graaf Willem en fases tegen SEP en VCS geven de burger zeker moed. Nou moeten we er nog voor zorgen dat dat de standaard wordt, want we zijn nog te wisselvallig, ook in wedstrijden.’’

Voorschoten’97 staat nog altijd maar tiende – net boven de streep – en het gat met de top-5 is nog steeds fors. Toch ziet Hilders mogelijkheden. ,,Ik vind niet dat wij naar beneden moeten kijken. Wij gaan met deze groep echt niet tegen degradatie spelen in de derde klasse. We kennen een goede start in de derde periode, met zeven uit drie. Het zou mooi zijn als we daarin hoge ogen kunnen gooien. Dan vind je bovendien vanzelf ook aansluiting met de bovenkant van het klassement. Maar eerst maar eens genieten van een aantal voetballoze weken. We missen er nog een aantal en hebben er ook flink wat rondlopen met pijntjes, dus dat komt ons ook niet slecht uit. Begin januari gaan we een weekendje naar Groningen en ook daar zal geen bal aangeraakt worden. We zijn daar al vaker geweest en het is altijd weer legendarisch. Wat je tijdens zulke weekenden meemaakt, daar zou je aan het einde van je carrière een boek over kunnen schrijven, haha.’’

Voorschoten ‘97: Lamrabette; Mulder, Van Veen, Wassenaar, Adriaanse; Hogewoning, Hilders (Ton), Van Beest (Nikic), Elligens;  Van den Heuvel, Van der Veldt (Van den Berg).

Foto’s: met dank an Voorschoten’97

 

Koetshuis de burcht artikelbanner
Slingerland artikelbanner

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk te bieden. Als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. Er worden geen gegevens opgeslagen anders dan uw browsesessie binnen leidenamateurvoetbal.nl en de verzameling van gegevens voor Google analytics.

Sluiten