Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

RCL en DoCoS krijgen rijkelijke beloning met een punt (plus podcast)

Tweede klasse C (zaterdag)- Er zijn al de nodige derby’s gespeeld en die waren wisselend van kwaliteit en/of spanning. In de slotfase van de competitie staan er ook nog genoeg derby’s op het programma. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan echter al worden gesteld dat het duel tussen RCL en DoCoS de poverste was  en zal blijven van allemaal. Uitgerekend op een fraaie feestdag in de Bloemerd, met tal van activiteiten, vanwege de officiële opening van het deels nieuwe complex, vermaakten de beide ploegen het publiek geen moment. Dat het 0-0 bleef, was eigenlijk niet meer dan logisch. Een overwinning, noch voor RCL noch voor DoCoS, had niet gepast bij het vertoonde spel. Met een punt was er eigenlijk sprake van een rijkelijke beloning. Natuurlijk, de belangen waren groot en elk punt moet gekoesterd worden. Maar de derby kwam nooit echt op gang en het spel was van een bedenkelijk niveau.

De wedstrijd leverde slechts enkele kansen op. Nils Slingerland dook al vroeg op voor Andrew Bontje, maar de aanvaller had het vizier nog niet scherp staan. Helaas bleek dit een voorbode voor de overige 88 minuten. Na ruim tien minuten kwam DoCoS het dichtst bij een doelpunt. Simon Joubij mikte op de paal. De Leidse club zou daarna niet meer in de buurt komen van een dergelijke dreiging.

Sepa green artikelbanner
Rabobank artikelbanner
Geco artikelbanner
Scheffer sportprijzen artikel

Andere pogingen waren het noteren niet waard. Ballen zeilden over en naast en geen enkele speler had deze middag overtuiging in huis. Isi Adima had halverwege de eerste helft wel een aardige actie in huis waarmee hij zich ontdeed van Tim Gonlag, maar de aanvaller haalde niet ver voor de neus van Joris van Harmelen allerminst met precisie uit. De bal vloog over het Leidse doel. Daarmee was de koek wel zo ongeveer op voor wat betreft de eerste helft.

Toch gebeurde er nog iets noemenswaardig vlak voor rust. Joubij had al vroeg een gele kaart te pakken vanwege een opmerking over de leiding en daar zou vlak voor de onderbreking een tweede kaart op volgen. De middenvelder: ,,Ik probeerde een fout te herstellen, maar maakte daarbij een overtreding op Thom Wijnalda. Dat was niet slim, maar deze pot was er totaal niet naar om met kaarten te strooien. Toch kon ik er vanaf. Tja, dat soort dingen gebeuren in een wedstrijd. Je neemt een beslissing in een fractie en soms ben je dan te laat. Thom gaf mij overigens aan dat die eerste gele kaart nergens op sloeg. Hij stond daar vlakbij en hoorde niets uit mijn mond. Ik kan hier dan ook weinig mee.”

Na de rust probeerde RCL het wel. Dat moet gezegd worden. DoCoS wachtte af en hield de gelederen gesloten. Pas na een kwartier kwam de ploeg er uit voor een vrije trap. DoCoS hield twee verdedigers achterin, terwijl nu RCL zich massaal terugtrok in de eigen zestien. Geen aanvaller bleef aan het front. Het had alles te maken met de angst waarmee beide ploegen speelden. Zeker DoCoS, hoewel dat nog enigszins te begrijpen was in de fase dat het elf tegen tien was. Dat bleef evenwel niet zo. Mitchel de Kroon ging in de fout bij Danny Maaskant en de leidsman zag daar een rode kaart in. Twee rode kaarten in een zeer faire wedstrijd mag wel als opvallend worden gezien. Het voordeel was in elk geval weg voor de thuisploeg. Toch veranderde er weinig aan het spelbeeld. Even daarvoor had Wijnalda overigens dé kans gehad op de 1-0. Op voorbereidend werk van Remy Libbenga schoof de aanvoerder het leder net naast.

Tommy Sinteur werd nog een keer gevaarlijk met een vrije trap en Danny Maaskant kopte, behoorlijk gehinderd, nog een keer naast. De hoekschop leverde niets op, zoals eigenlijk alle intenties bar weinig effect sorteerden in deze derby. Het bleef zo bij 0-0 na een oervervelende middag. Er was het nodige verwacht van deze derby, maar eigenlijk was vriend en vijand blij met het laatste fluitsignaal.

Uiteraard beschermden de beide trainers hun ploeg. En bovenal kan elk punt meegenomen zijn in de strijd om weg te blijven van de twaalfde plaats. Wat het gelijke spel waard is, valt lastig in te schatten. In elk geval werd het een middag om snel te vergeten. Het had enkel nog erger geweest wanneer de gevoelstemperatuur min tien was geweest zoals enkele weken terug. Het zonnetje en de aangename temperatuur vergoedde wel iets, maar verder was het bovenal afzien geweest voor alle volgers. Een vraaggesprek met de beide trainers is hier nog te beluisteren via deze podcast.

Foto’s: J.P.Kranenburg. Een fotoreportage volgt nog!