Vrienden van
Leidenamateurvoetbal

Wilhelmus laat Voorschoten’97 (zo) alle hoeken van het veld zien

Rurh gold artikelbanner
Mooi artikelbanner

Derde klasse B (zondag)- De tweede periodetitel is aan de neus van Voorschoten’97 voorbij gegaan. Een uitstekende serie werd gistermiddag gevolgd door een veegpartij op de slotdag van deze reeks. De periodetitelstrijd gaat nu tussen Wilhelmus en ODB. Voorschoten’97 had, op de beginfase na, niets in te brengen in Voorburg. Het werd uiteindelijk 6-2, maar daarvoor mocht de ploeg van Huib van Oostrom Soede Chris van der Mijn bedanken. De doelman voorkwam de dubbele cijfers.

Het hoofdveld was afgekeurd en om die reden werd er uitgeweken naar het tweede (kunstgras)veld. Aardig wat Voorschotenaren hadden de moeite genomen om hun ploeg achterna te reizen en gingen er in het lentezonnetje eens goed voor staan. De bezoekers kenden een aardige start met wat kansrijke vrije trappen en hoekschoppen, maar die buitenkansjes leidden niet tot gevaar. De bal werd te hoog of juist te laag ingebracht en de defensie van de geelzwarten kon zich makkelijk staande houden. Niels van den Berg vuurde een keer uit de tweede lijn. Zijn inzet ging niet ver over.

REM artikelbanner
Sport2000 artikelbanner
Brasserie buitenhuis
Voorthuijzen artikelbanner

Het duurde echter niet lang voordat Wilhelmus zich ook met het spel begon te bemoeien en vanaf dat moment kreeg de brigade van Van Oostrom Soede de handen vol. En dat meteen voor de hele middag. De 1-0 was na negen minuten een feit. Een aanval die was begonnen bij uitblinker Remy Kant werd door Jacky Adam koelbloedig in de hoek geprikt. Enkele minuten later werd de klus al groter voor Voorschoten’97. Dit keer snelde Kant zich wat gelukkig langs Jurgen Oerlemans. De voorzet belandde bij Kevin Besamusca en Van der Mijn was kansloos.

De Voorschotense trainer schakelde pal daarop om naar een 4-3-3 opstelling, omdat hij zag dat zijn ploeg geen grip kreeg op de beweeglijkheid en techniek van de thuisploeg. Kortstondig leefde Voorschoten’97 wat op. De eerste fatsoenlijk voorzet van Radenko Nikic op Frank van den Heuvel noopte Dennis Pronk tot een uiterste krachtsinspanning. Drie minuten later leek Voorschoten’97 serieus terug te komen in de wedstrijd. Nikic kreeg de bal bij topscorer Van den Berg en nu was het wel bingo: 2-1.

Wilhelmus raakte niet in paniek en ging rustig verder waar het gebleven was. Ofwel het overlopen van Voorschoten’97. Kant schoot dit keer in de korte hoek na een heerlijke actie, maar Van der Mijn redde bekwaam via een hoekschop. Die leverde evenwel direct de 3-1 op van Mathijs Wartna. Het leverde bij de Voorschotenaren de nodige onderlinge frustratie op en dat was al helemaal een kolfje naar de hand van de gastheer. Dat het even later geen 4-1 werd, was simpelweg te danken aan Van der Mijn. De sluitpost kon zich als enige zo ongeveer wel onderscheiden aan de kant van de bezoekers.

Van der Mijn moest echter lijdzaam toezien dat de aanvalsgolven bleven komen en dat er geen houden aan was. Toch liet Voorschoten’97 nog tweemaal van zich horen. Bryan Hilders kopte een keer voorlangs en even later raakte de aanvaller weer met het hoofd de onderkant van de lat. Dat was pech en tevens de laatste kans om nog in de buurt te blijven van een beter resultaat. Nog voor de rust werd het immers 4-1. Adam en Kant waren alweer een plaag en Jake Smart rondde af.

De tweede helft leek een formaliteit en niets was minder waar. Voorschoten’97 kon slechts tegen spartelen en Wilhelmus bleef het op de heupen houden. De rechtsback, Tomas Ruijgrok, bleek te beschikken over een portie onverzettelijkheid. Yri Bruno toonde zich een veldmaarschalk op het middenveld en Ruben Gyamfi dartelde over de speelhelft van Voorschoten heen. Opgeteld bij de andere al genoemde spelers kon enkel de conclusie worden getrokken dat Wilhelmus deze middag oppermachtig was.

Het werd allemaal nog erger, maar de marge viel uiteindelijk nog enigszins mee. Zoals gezegd had dat te maken met Van der Mijn, maar ook wel met de laconieke houding van de thuisploeg. De wedstrijd was echter al lang en breed gespeeld en voor de neutrale toeschouwer was het spel van de thuisploeg werkelijk een lust voor het oog. Smart prikte nog tweemaal raak, alvorens Martijn Ton iets mocht terug doen. Aanvoerder Van den Berg pakte nog een rode kaart en daarmee werd de middag van Voorschoten’97 nóg vervelender.

Van een betere tegenstander kan je verliezen, maar Voorschoten’97 liet zich dit keer niet van de beste kant zien. Er werd erg veel gemopperd en getierd, waarbij de scheidsrechter vaak als zondebok werd gezien. Dat was misplaatst. De ploeg van Van Oostrom Soede had er beter aan gedaan om zich te focussen op het eigen spel. Blijft staan dat Wilhelmus deze middag enkele maten te groot was. Het is voor Voorschoten’97 nu weer zaak om over deze tik heen te stappen en wellicht een rol van betekenis te gaan spelen in de strijd om de derde periode. Daarin speelt het in elk geval niet meer tegen Wilhelmus.

Basisopstelling Voorschoten’97: Van der Mijn, Oerlemans, Mulder, Hogewoning, Adriaanse, Elligens, Van den Berg, Kloeke, Hilders, Van den Heuvel, Nikic.

Foto’s: met dank aan Voorschoten’97

 

Henny’s rits artikelbanner
Brasserie meelfabriek

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het privacy beleid Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk te bieden. Als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. In ons privacy beleid staat exact wat met de gegevens gebeurt.

Sluiten